dr János Tischler (ur. 1967) -  historyk, polonista, tłumacz i redaktor prac historycznych. Ukończył historię i polonistykę na Uniwersytecie im. Eötvösa Loránda w Budapeszcie oraz Uniwersytecie Warszawskim.

 

W latach 1991-1998 oraz 2001-2010 pracownik naukowy Instytutu 1956 roku w Budapeszcie. Wykładał i prowadził seminaria na różnych uniwersytetach na Węgrzech i w Polsce (Budapeszt, Miszkolc, Warszawa, Toruń). Wicedyrektor Węgierskiego Instytutu Kultury w Warszawie (1998-2001), obecnie dyrektor (od 2011).
Głównymi kierunkami jego zainteresowań są polsko-węgierskie stosunki w XX wieku, zwłaszcza okres po 1945, ze szczególnym uwzględnieniem polskich wątków węgierskiej rewolucji w 1956 roku oraz węgierskich reakcji na wydarzenia w Polsce w 1980-1981. Poza tym interesuje się też historią Środkowej Europy oraz samych Węgier po drugiej wojnie światowej.

 

Do tej pory ukazało się ponad 500 jego publikacji – wśród nich zarówno kilka monografii jak i słuchowiska oraz filmy dokumentalne oraz wystawy – w językach węgierskim, polskim, niemieckim, angielskim, słowackim i ukraińskim, poświęconych głównie polskim i polsko-węgierskim wątkom węgierskiej rewolucji w 1956 roku oraz węgierskim reakcjom na kryzys w Polsce w latach 1980-1981. Na właśnie ten temat napisał pracę doktorską (PhD), którą latem 2000 roku obronił z wyróżnieniem „summa cum laude”.

 

W dowód uznania swej działalności naukowej w październiku 1999 roku z rąk prezydenta Węgier Árpáda Göncza otrzymał Medal Pamiątkowy Imre Nagya, oraz w listopadzie 2001 od prezydenta Polski, Aleksandra Kwaśniewskiego dostał Krzyż Kawalerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Poza tym 23 października 2006 r. za działalność naukową związaną z badaniem i opracowaniem historii rewolucji węgierskiej z rąk prezydenta Węgier László Sólyoma dostał Medal Pamiątkowy Bohater Wolności. W 2013 r. przyznano mu polskie odznaczenie: Medal „Pro Patria” a w tym roku Medal Pamiątkowy „Pro Masovia”.